Merhaba , bugün gerçekten evde
şenlik var çünkü artık benim de bir blogum olacak.
İlk yazacaklarım için çok
heyecanlıydım.Kullanıcı adım ne olacak, önce kendimi mi tanıtsam yok o sıkıcı
olur, çok hevesli olmayayım ne o ergen gibi mi derler kafam da bir sürü planlar
VEEEE işte buradayım...
24 yıllık öğretmenim ('Aaaa benim yaşımdan fazla 'diyenleri duyar gibiyim). Her yılını çok büyük bir keyifle yaşadığım, sürekli gençlerle beraber olarak onların enerjisiyle dolduğum, hep iyi ki dediğim bir mesleğim var. İlham aldığım öğretmenlerim ve naçizane ilham verdiğim (onların yalancısıyım) öğrencilerim var...
İlk blok yazımda unutamadığım bir anımla başlayayım dedim.YIL 1994 (Daha dün gibi ) ilk görev yerim Gaziantep Hatice Karslıgil İlköğretim Okulu, 22 yaşında bir İngilizceciyim:) Öğrencilerimin çoğu, aileleri daha doğu illerden buraya taşınmış çok tatlı çocuklar. Tüm öğretmen arkadaşlar canla başla çalışıyoruz. Birgün 8. sınıf erkek öğrencilerimden biri utanarak yanıma geldi.
''Öğretmenim size bir şey söylemek
istiyorum. Geçenlerde bana yaptığım bir şey için 'Teşekkür Ederim' dediniz
ya''
''Demişimdir.'' dedim şaşkınlıkla,
''Bana hiç kimse bugüne
kadar yaptığım bir şey için teşekkür etmemişti. Ben de size teşekkür
ederim '' dedi gözleri dolu dolu.
Sonra gel de bu mesleği sevme. Öğretmenliği seçmeme sebep olan herkese ve canım öğrencilerime
ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM.
